تاكسي‌نوشت

تاکسی سوارشدن و در تاکسی با دیگران وارد بحث شدن یا بحث دیگران را دنبال‌کردن، برای من به عنوان یک پژوهش‌گر جامعه‌شناسی، حکم یک «روش تحقیق» را دارد. یک نبض‌‌سنج برای شهری که در آن زندگی می‌کنیم. یک پل برای راه‌یافتن به ذهن و فکر و دل همشهریانم. تاکسی‌سوارشدن برای من بیش و پیش از یک عادت روزمره، نوعی پژوهش‌گری است که از تابستان 1387 آن را دنبال می‌کنم.
من داستان‌نویس نیستم و مطالبی هم که در این مجموعه می‌خوانید داستان‌های من نیستند. من یک راوی‌ام و این‌ها روایت‌های پراکنده‌ی من اند از تجارب تاکسی‌سوارشدنم در شهر. گرچه قالب روایت‌شان داستانی است.
×××
ممنون که می‌گذارید حقوق مادی و معنوی این نوشته‌ها متعلق به نویسنده‌شان باشد!